मी, ताे आणि फाेन..

मी (व्हाटसैप वर) : एैक ना, मी दादांना मैसेज करते, नंतर वाटल तर वहिनीं चा नंबर वर लाउन विश करेन.थाेड़ी हेसीटेशन हाेत आहे एकदम सकाळी-सकाळी वाढदिवसाची शुभेच्छा द्यायला.

ताे : अरे, थांब मी लावताे तुला फाेन!

*** फाेन वाजताे***

मी : हा!

ताे : काय रे, विश करायला इतक विचार करतात का! अपला दादा आहेस ताे. घे, बाेल!

दादा : और कैसी है? क्या चल रहा है तेरा?

मी : हाे. Happy Birthday Dada! :)…..हा, आणखिन सर्व मस्त.

दादा : Thanks, चल मिलते हैं फिर. 

मी : हा.

ताे : हा, अस घाबरायच नाहीं रे. जसा ताे माझा दादा आहे,तसाच़ तुझा पण आहे. पुढे़ हाेउन विश करायच. 

मी : हाे, तू आहे ना मी घाबरली तर, बळ द्यायला!

ताे : हाेय.चला निघताे मी. नंतर बाेलेन.

मी : हाे.

जेव्हा ताे मह्णत हाेता कि ‘अस घाबरायच नाही, इतका संकाेच कशाला करायच’ तर गजब चा अनुराग हाेता त्येचा आवाज़ात.राेमांस हाेत.

(राेमांस चा एक फिल्मी frame हाेता माझा मनात, ताे आज़ टुटला. आणिक एक नवीन, सहज आणि सरल भाव रूपी राेमांस नी मनात जन्म घेतला.)